Bilmezler kafamdan geçenleri ne dostum ne ailem.
Tamamen kaybettim ben gerçeği.
Bu tutarsız davranışlar işte hep bu yüzden.
Yanıldığımı başkası düşündü hayal benim her şeyim.
Onlar için bunlar basit benim için karmaşık.
Beklemiyom hiç kimseden bunun için anlayış.
Bazen hayatta kalmaktan daha zor geliyor.
Bir günü kavgasız bitirmek herkesle anlaşıp.
Aşılandı bana ben bir hiçim eğer okumazsam.
Kaile almazlarmış Mavişehir’de oturmazsam.

Yararım dokunmalı etraftaki herkese.
Bu sayede aile kalabilirmişiz sadece.
Belki budur tek sebebi bu kocaman öfkemin.
Ve payı var tabi içimdeki çocuk İndigo’nun.
Annem sanıyor esrar yüzünden böyle oldum.
Fakat annecim hakkımda hiçbir şey bilmiyorsun.

Olmadı bunların hiçbiri kendimi kandırıp yıllarımıda boşa harcadım.
Olmadı bunların hiçbiri yarattım kafamda şimdide hayatımı kararttım.
Olmadı bunların hiçbiri inat ettim fakat bana hiç kimse inanmadı.
Olmadı bunların hiç biri diye düşünebilirler ama ben bunları yaşadım.

Bunların hiçbirini olmamış saysak şimdi.
Elde kalan anadan üryan çıplak ben kimdir.
Tecrübe ettiğim onca çocukluk travmalarım.
Sebebidir evdeki elli şişe Marmara’nın.
Yalnızlığımı artırıyor her geçen saat benim.
Uyuyamam çünkü her gece farklı bir karar verip.
Güne öyle başlarım ama dün devam eder.
Yarın da mı böyle olacak olsun ne fark eder.
Genel anlamda tek yaptığım ölümü beklemek.
Bazen koşuyorum bazen zor gelir emeklemek.
Ölümden sonra adalete inanmadığım için.
Hakkımı burada istiyom çünkü hak emek demek.
Sevdiğim bir dost der ki sorun inanç eksikliği.
Çok sayıda inancım oldu geçmişte eskittiğim.
Bedenim 80 kilo ruhumsa bir ton benim.
Kabul etmek zor ama galiba şizofrenim.

Video: